O pojemniku na zużytą reklamówkę poinformuje urząd gminy, bo przepisy ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. 2026 poz. 619) dotyczą opłaty przy sprzedaży toreb. Według art. 40a ust. 1–2 sprzedawca musi pobrać opłatę recyklingową od kupującego każdą torbę z tworzywa sztucznego, z wyjątkiem bardzo lekkiej (definicja kategorii: art. 8 pkt 15a).
Czy ustawa mówi, do którego pojemnika wrzucić reklamówkę?
Rozdział 6a ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619, art. 40a–40h) dotyczy opłaty recyklingowej pobieranej przy sprzedaży toreb. Zasady segregacji obowiązujące w Twoim miejscu zamieszkania sprawdzisz w urzędzie gminy lub w jej regulaminie dotyczącym odpadów.
Poniżej opisano, co wynika z ustawy o opakowaniach: które torby są objęte opłatą, kto ją pobiera i jakie obowiązki ma sprzedawca. Podstawą jest tekst jednolity ustawy w serwisie ELI.
Jakie są kategorie toreb na zakupy z tworzywa sztucznego?
Art. 8 pkt 15a ustawy dzieli torby na zakupy z tworzywa sztucznego na trzy kategorie grubości. Z opłaty zwolniona jest tylko bardzo lekka torba (art. 40a ust. 2).
| Kategoria | Grubość | Opłata recyklingowa |
|---|---|---|
| bardzo lekka | poniżej 15 mikrometrów | zwolniona (art. 40a ust. 2) |
| lekka | poniżej 50 mikrometrów | objęta (art. 40a ust. 1) |
| pozostała | 50 mikrometrów i więcej | objęta od 2023 r. (art. 8 pkt 15a; ustawa z 14 kwietnia 2023 r., Dz.U. 2023 poz. 877) |
Torby „pozostałe” były przed nowelizacją z 2023 r. zwolnione z opłaty. Część starszych opracowań nadal pomija to rozszerzenie, dlatego torba grubsza także podlega opłacie.
Kto musi pobrać opłatę recyklingową?
Art. 40a ust. 1 ustawy nakłada obowiązek na przedsiębiorcę prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której oferuje się torby na zakupy z tworzywa sztucznego do pakowania sprzedawanych produktów. Opłatę pobiera od osoby nabywającej torbę.
Art. 40a ust. 2 stanowi, że od nabywającego bardzo lekką torbę opłaty się nie pobiera. Ustawa nie dopuszcza też „darmowej torby”, czyli pokrywania opłaty przez sprzedawcę (art. 40a ust. 1–2). Więcej o wydawaniu toreb klientom przeczytasz w artykule wydawanie reklamówek klientom a BDO.
Ile wynosi opłata za torbę?
Art. 40b ustawy wyznacza maksymalną stawkę opłaty recyklingowej: 1 zł za sztukę torby na zakupy z tworzywa sztucznego. Jest to strop, a nie rzeczywista stawka.
Dla kategorii „lekka” (poniżej 50 mikrometrów) rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 27 sierpnia 2019 r. (Dz.U. 2019 poz. 1639), wydane na podstawie art. 40b ustawy, ustala opłatę na 0,20 zł netto za sztukę. Ta stawka dotyczy wyłącznie kategorii „lekka”; dla toreb „pozostałych” nie ma potwierdzonej stawki. Przed ustaleniem ceny torby warto sprawdzić w tekście tego rozporządzenia na eli.gov.pl, czy jego stawka obejmuje grubość oferowanych toreb i czy nie została zmieniona.
Jakie terminy i sprawozdania obowiązują sprzedawcę?
| Obowiązek | Termin | Podstawa |
|---|---|---|
| wpłata pobranej opłaty na rachunek właściwego marszałka województwa | do 15. dnia miesiąca następującego po kwartale, w którym opłatę pobrano | art. 40c ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi |
| roczne sprawozdanie o liczbie nabytych i wydanych toreb (lekkich i pozostałych), składane elektronicznie przez BDO | do 15 marca za rok poprzedni | art. 45 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi w zw. z art. 73 ustawy o odpadach |
Szczegóły sprawozdania opisuje artykuł sprawozdanie o reklamówkach foliowych w BDO.
Jaka kara grozi za niepobranie opłaty?
Kto wbrew art. 40a ust. 1 nie pobiera opłaty recyklingowej od nabywającego torbę na zakupy z tworzywa sztucznego, podlega karze pieniężnej od 500 zł do 20 000 zł (art. 56 ust. 1 pkt 10c w zw. z art. 57 pkt 4 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Karę wymierza w drodze decyzji właściwy wojewódzki inspektor inspekcji handlowej (art. 58 ust. 2 tej ustawy).
Czy za lekką torbę płaci się jeszcze inną opłatę?
Tak, ale nie ponosi jej sprzedawca. Lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego podlegają osobnej, rocznej opłacie producenta lub importera (art. 3k ustawy z dnia 11 maja 2001 r. o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej, w zw. z załącznikiem nr 9 sekcja I, tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433). Nie dotyczy ich konsumencka opłata punktu sprzedaży z art. 3b i 3c tej ustawy.
Obie opłaty mogą więc dotyczyć tej samej torby, lecz płacą je różne podmioty na podstawie różnych ustaw.
Co zrobić teraz?
1. Jako osoba prywatna: zapytaj urząd gminy lub sprawdź jej regulamin, do którego pojemnika trafiają reklamówki foliowe.
2. Jako sprzedawca: ustal grubość oferowanych toreb. Jeżeli torba nie jest bardzo lekka (poniżej 15 mikrometrów), pobieraj opłatę od kupującego (art. 40a ust. 1–2). Pomoże artykuł o tym, czy każda reklamówka podlega opłacie.
3. Kwartalnie: wpłacaj pobrane opłaty na rachunek marszałka województwa do 15. dnia miesiąca po kwartale, w którym je pobrano (art. 40c ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
4. Do 15 marca: złóż przez BDO sprawozdanie o torbach za rok poprzedni (art. 45 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi w zw. z art. 73 ustawy o odpadach).
Stan prawny na: 2026-11-01
Podstawa prawna i źródła
Masz pytania o rejestrację BDO lub aktualizację wpisu? Skontaktuj się z naszym ekspertem — bezpłatnie.
Sprawdź obowiązki BDO →
