Co się stanie z panelami po zakończeniu pracy instalacji fotowoltaicznej? Obowiązki zależą od roli podmiotu: posiadacz odpadów prowadzi ich ewidencję na bieżąco (art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach, z wyjątkiem zwolnień z art. 66 ust. 4–5), a wprowadzający sprzęt, który nie osiągnął wymaganych poziomów, wnosi opłatę produktową do 15 marca roku następnego (art. 72 ust. 2 i art. 75 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym).
Kogo dotyczy opłata produktowa za zużyte panele?
Opłata produktowa obciąża wprowadzającego sprzęt. Według art. 72 ust. 1–2 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 573) rozliczenie następuje na koniec roku kalendarzowego. Wprowadzający, który nie osiągnął wymaganego poziomu zbierania, odzysku albo przygotowania do ponownego użycia i recyklingu, wnosi opłatę. Oblicza się ją oddzielnie dla każdej grupy sprzętu.
Dla grupy sprzętu nr 4 opłatę oblicza się oddzielnie dla paneli fotowoltaicznych i pozostałego sprzętu z tej grupy (art. 72 ust. 2a ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, w brzmieniu obowiązującym od 13 października 2023 r.). W praktyce instalator lub firma prowadząca działalność powinni najpierw ustalić, czy są wprowadzającym w rozumieniu tej ustawy. Warto zweryfikować to w urzędzie marszałkowskim właściwym dla siedziby firmy.
Jak liczy się opłata produktowa i ile może wynosić?
Podstawą jest masa zużytego sprzętu w kilogramach (art. 73 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym). Opłata to iloczyn stawki i różnicy między poziomem wymaganym a osiągniętym (art. 73 ust. 2 tej ustawy).
Art. 74 ust. 1 tej ustawy wyznacza widełki stawek: od 4 do 8 zł za kilogram dla grupy sprzętu nr 3 z załącznika nr 1 oraz od 0 do 2 zł za kilogram dla pozostałych grup. Konkretne stawki określa rozporządzenie ministra wydane na podstawie art. 74 ust. 2. Stawkę na dany rok warto odczytać z rozporządzenia obowiązującego w tym roku.
Kiedy i gdzie wnosi się opłatę?
Art. 75 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym nakazuje wnieść opłatę bez wezwania, na odrębny rachunek bankowy właściwego urzędu marszałkowskiego, do 15 marca roku następującego po roku, którego opłata dotyczy. Jeżeli opłata za daną grupę sprzętu nie przekracza 50 zł, nie wnosi się jej (art. 75 ust. 3 tej ustawy). Obowiązku z art. 72 ust. 2 nie można przenieść na organizację odzysku (art. 11 ust. 1 pkt 2 tej ustawy).
| Element | Co stanowi przepis | Podstawa (ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym) |
|---|---|---|
| Podstawa obliczenia | masa zużytego sprzętu w kilogramach | art. 73 ust. 1 |
| Stawka, grupa nr 3 | od 4 do 8 zł za kilogram | art. 74 ust. 1 |
| Stawka, pozostałe grupy | od 0 do 2 zł za kilogram | art. 74 ust. 1 |
| Termin wpłaty | do 15 marca roku następnego | art. 75 ust. 2 |
| Próg | do 50 zł za grupę – bez wpłaty | art. 75 ust. 3 |
Mały wprowadzający spełniający warunki art. 76 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym jest zwolniony z opłaty produktowej. Wprowadzający, który wniósł zabezpieczenie finansowe na dany rok, rozlicza się według art. 33 tej ustawy (art. 72 ust. 3). Warto sprawdzić w urzędzie marszałkowskim, czy dotyczy to danej firmy.
Kto prowadzi ewidencję zużytych paneli jako odpadów?
Art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1328) zobowiązuje posiadacza odpadów do prowadzenia na bieżąco ich ilościowej i jakościowej ewidencji, zgodnie z katalogiem odpadów. Sprzedawca i pośrednik w obrocie odpadami, którzy nie są posiadaczami odpadów, prowadzą na bieżąco ewidencję wyłącznie odpadów niebezpiecznych (art. 66 ust. 3 tej ustawy).
Ustawa o odpadach nie definiuje pojęcia „na bieżąco” ani nie wyznacza stałego terminu wpisów, na przykład miesięcznego. Wymóg wpisu po zakończeniu miesiąca (dawny art. 70 ust. 2) uchylono z dniem 1 stycznia 2020 r. Jak szybko dokonać wpisu, warto ustalić u marszałka województwa lub w infolinii BDO. Ewidencja wymaga też prawidłowo dobranego kodu odpadu.
Zwolnienia z ewidencji wymienia art. 66 ust. 4–5 ustawy o odpadach. Art. 71 tej ustawy przewiduje uproszczoną ewidencję wyłącznie z użyciem KPO. Przeniesienie odpowiedzialności z art. 28 ust. 1 dotyczy wytwórców korzystających ze wspólnego lokalu i wymaga umowy pisemnej pod rygorem nieważności (art. 28 ust. 2). Nie jest to więc ogólna możliwość przekazania ewidencji usługodawcy.
Do kiedy składa się sprawozdanie BDO?
Podmioty obowiązane do sporządzenia sprawozdań z art. 73, 74a i 75 ustawy o odpadach składają je do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy (art. 76 ust. 1 tej ustawy). Robią to wyłącznie przez indywidualne konto w BDO (art. 76 ust. 2), bez wymogu podpisu (art. 76 ust. 6). Jeśli 15 marca wypada w dzień ustawowo wolny od pracy lub w sobotę, termin przesuwa się na najbliższy następny dzień roboczy (art. 76 ust. 5, odesłanie do art. 57 § 4–5 KPA).
W razie awarii systemu BDO uniemożliwiającej złożenie sprawozdania składa się je niezwłocznie po jej ustaniu (art. 76 ust. 2a–2b ustawy o odpadach). Przy trwałym zaprzestaniu działalności obowiązuje odrębny, krótszy termin 7 dni (art. 76 ust. 3 tej ustawy). Więcej o obowiązkach przy zamknięciu firmy: kto musi złożyć wniosek o wykreślenie z rejestru BDO.
Co zrobić w praktyce przy końcu pracy instalacji?
Warto wykonać następujące kroki:
1. Ustalić, czy firma jest wprowadzającym sprzęt (opłata produktowa, art. 72 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym) i czy jest posiadaczem odpadów (ewidencja, art. 66 ust. 1 ustawy o odpadach).
2. Zmierzyć masę zużytych paneli w kilogramach, bo masa zużytego sprzętu jest podstawą opłaty (art. 73 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym).
3. Zaplanować terminy: 15 marca na opłatę (art. 75 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym) oraz 15 marca na sprawozdanie, jeśli firma jest obowiązana je sporządzić (art. 76 ust. 1 ustawy o odpadach).
Przykład: instalator, który wprowadził panele i na koniec roku nie osiągnął wymaganego poziomu zbierania, wylicza opłatę za panele oddzielnie od pozostałego sprzętu grupy nr 4 (art. 72 ust. 2a) i wpłaca ją na rachunek urzędu marszałkowskiego do 15 marca następnego roku (art. 75 ust. 2) – oba przepisy ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. W razie wątpliwości co do zakresu obowiązków warto skonsultować się z doradcą ds. odpadów lub z urzędem marszałkowskim. Kontekst opłacalności instalacji opisujemy w tekście o fotowoltaice i innych źródłach OZE w firmie.
Stan prawny na: 2026-11-01
Podstawa prawna i źródła
Masz pytania o rejestrację BDO lub aktualizację wpisu? Skontaktuj się z naszym ekspertem — bezpłatnie.
Sprawdź obowiązki BDO →
