Wzór ewidencji toreb foliowych – co zawiera (art. 40f)

Wzór ewidencji toreb foliowych wynika z art. 40f ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi. Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której oferowane są torby objęte opłatą recyklingową, ewidencjonuje liczbę nabytych i wydanych lekkich i pozostałych toreb w danym roku kalendarzowym, na papierze albo elektronicznie.

Co dokładnie musi zawierać ewidencja toreb foliowych?

Art. 40f ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619) określa zakres danych, a nie gotowy układ tabeli. Ewidencja obejmuje dwie wielkości: liczbę toreb nabytych oraz liczbę toreb wydanych. Dotyczy lekkich i pozostałych toreb na zakupy z tworzywa sztucznego i jest prowadzona za dany rok kalendarzowy.

W praktyce oznacza to, że dokument powinien pozwalać odczytać dla każdego roku: ile toreb z każdej kategorii firma nabyła i ile wydała. Jest to wniosek z art. 40f ust. 1. Przepis ten nie wymienia dodatkowych pól, takich jak numer faktury dostawcy czy data wydania, więc ewentualne dodatkowe kolumny są decyzją firmy.

Czy istnieje urzędowy formularz ewidencji, warto sprawdzić w tekście jednolitym ustawy (Dz.U. 2026 poz. 619) oraz w aktach wykonawczych opublikowanych w Dzienniku Ustaw. Ten artykuł opisuje zakres danych wynikający z art. 40f ust. 1 i propozycję układu, a nie wzór narzucony przepisem.

Z art. 40f ust. 2 ustawy wynika, że przedsiębiorca prowadzący więcej niż jedną jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której oferowane są torby objęte opłatą recyklingową, prowadzi ewidencję oddzielnie dla poszczególnych jednostek. Zgodnie z art. 40f ust. 3 informacje zawarte w ewidencji przechowuje się przez 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, którego dotyczą.

Kto musi prowadzić ewidencję toreb foliowych?

Obowiązek z art. 40f ust. 1 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi dotyczy przedsiębiorcy, który prowadzi jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której oferowane są torby na zakupy z tworzywa sztucznego objęte opłatą recyklingową. Przepis obowiązuje od 1 stycznia 2020 r.

O tym, czy torba jest objęta opłatą, decyduje jej grubość. Dlatego przed założeniem ewidencji trzeba ustalić, do której kategorii należą torby w ofercie.

Które torby wpisuje się do ewidencji?

Art. 8 pkt 15a ustawy dzieli torby na zakupy z tworzywa sztucznego na trzy kategorie grubości:

Torby „pozostałe” były wcześniej zwolnione z opłaty. Zmieniła to nowelizacja z 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 877). Ma to znaczenie, jeśli ewidencja była zakładana według starszych schematów, które uwzględniały tylko torby lekkie.

Art. 40f ust. 1 wymienia lekkie i pozostałe torby, a dotyczy toreb objętych opłatą recyklingową. Torby bardzo lekkie (poniżej 15 mikrometrów) są według art. 8 pkt 15a zwolnione z opłaty. W praktyce oznacza to, że w ewidencji z art. 40f ust. 1 prowadzi się osobne pozycje dla toreb lekkich i pozostałych.

Jak może wyglądać wzór ewidencji w praktyce?

Poniższy układ to propozycja redakcji. Jest to wniosek praktyczny oparty na art. 40f ust. 1, a nie wzór narzucony przepisem. Wielkości wpisujesz z własnych dokumentów zakupu i wydania toreb.

Tabelę można prowadzić na papierze albo w arkuszu elektronicznym, bo art. 40f ust. 1 dopuszcza obie postaci. Nowy rok kalendarzowy oznacza nowy zestaw danych, ponieważ przepis odnosi ewidencję do danego roku kalendarzowego.

Przykład: sklep, który w danym roku kupił od dostawcy torby lekkie i wydał klientom ich część, wpisuje obie liczby w wierszu „lekka”. Torby pozostałe ujmuje w osobnym wierszu, z własną liczbą nabytych i wydanych sztuk.

Czy każde pole tabeli wynika z przepisu?

Z art. 40f ust. 1 wynikają: rok kalendarzowy, rozróżnienie toreb lekkich i pozostałych, liczba nabytych oraz liczba wydanych. Są to cztery elementy układu powyżej. Kolumna z grubością w mikrometrach pochodzi z art. 8 pkt 15a i pomaga przypisać torbę do właściwej kategorii. Wniosek praktyczny: grubość warto zapisać w opisie kategorii, żeby wiersze były jednoznaczne.

Wszelkie dodatkowe kolumny, na przykład dostawca czy rodzaj torby, są dobrowolnym uzupełnieniem. Nie wynikają z art. 40f ust. 1, więc ich brak nie zmienia zakresu danych opisanego w tym przepisie.

Co zrobić teraz?

1. Ustal grubość toreb, które oferujesz, i przypisz je do kategorii z art. 8 pkt 15a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

2. Wybierz postać ewidencji: papierową albo elektroniczną (art. 40f ust. 1).

3. Załóż osobne pozycje dla toreb lekkich i pozostałych oraz wpisuj liczbę nabytych i wydanych sztuk w skali roku kalendarzowego.

4. Przed zatwierdzeniem układu warto sprawdzić w tekście jednolitym Dz.U. 2026 poz. 619, czy w Twoim przypadku nie ma dodatkowych wymagań co do formularza.

5. Zestaw dane z ewidencji z tym, co raportujesz w obowiązkach opakowaniowych, np. według wskazówek w artykule o sprawozdaniu opakowaniowym w BDO.

6. Jeśli masz wątpliwości, czy ewidencja jest kompletna, możesz zlecić jej przegląd w ramach audytu BDO lub skontaktować się z doradcą rejestracjabdo.pl. Informacje o prowadzeniu innych ewidencji w BDO znajdziesz w artykule o sprawozdaniu odpadowym.

Autor

Piotr Chudeusz

ekspert ds. BDO, KOBiZE i ISO. Prowadzi sprawy BDO firm od 2010 roku.