Dropshipping od dostawcy spoza UE: kto odpowiada za obowiązki produktowe w Polsce?

O obowiązkach produktowych decyduje rola w łańcuchu dostaw, a nie miejsce wysyłki paczki: odpowiada podmiot, który spełnia definicję z przepisów.

Odpowiedź w skrócie

• Opakowania: PPWR stosuje się od 12 sierpnia 2026 r. do wszystkich opakowań, niezależnie od materiału i sektora (art. 2 ust. 1 i art. 71 rozporządzenia (UE) 2025/40). Obowiązki mają „podmioty gospodarcze” – wytwórca, dostawca, importer, dystrybutor, upoważniony przedstawiciel, dystrybutor końcowy i dostawca usług realizacji zamówień (art. 3 pkt 12).
• Baterie: wprowadzającym jest przedsiębiorca, który spełnia choć jeden z trzech warunków z art. 6 pkt 22 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach – o statusie decyduje droga baterii do oferty, nie model sprzedaży.
• Moment powstania obowiązku: w Polsce wprowadzenie do obrotu następuje najwcześniej w dniu przywozu na terytorium kraju (import), w dniu wystawienia faktury WNT albo w dniu wydania z magazynu – liczy się termin najwcześniejszy (art. 9 ust. 1–3 w związku z art. 8 pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).

Kto jest kim w dropshippingu z państwa trzeciego?

Dropshipping nie jest w tych przepisach osobną kategorią. Przepisy patrzą na funkcję, jaką dany podmiot pełni wobec opakowania lub produktu w opakowaniu. Poniższa tabela zbiera role istotne dla sklepu internetowego.

Tabela 1. Role podmiotów gospodarczych w PPWR istotne dla sprzedaży na odległość (rozporządzenie (UE) 2025/40).

Z tych definicji wynikają dwie rzeczy. Po pierwsze, importerem może być wyłącznie podmiot z siedzibą w Unii, więc dostawca z Chin czy Turcji nie jest importerem w rozumieniu PPWR – ta rola wymaga podmiotu unijnego. Po drugie, kategoria producenta wprost obejmuje sprzedaż zdalną z państwa trzeciego bezpośrednio do użytkowników końcowych, a to ona jest adresatem rejestracji i rozszerzonej odpowiedzialności producenta. Dlatego nie wystarczy ustalić, kto wysyła paczkę – trzeba ocenić, kto w tym łańcuchu spełnia którą definicję.

Co ciąży na wytwórcy, a przy własnej marce także na sprzedawcy?

Od 12 sierpnia 2026 r. wytwórca może wprowadzać do obrotu opakowania zgodne z wymogami art. 5–12 PPWR. Przed wprowadzeniem do obrotu musi przeprowadzić procedurę oceny zgodności (art. 38), sporządzić dokumentację techniczną (załącznik VII) i deklarację zgodności UE (art. 39) oraz przechowywać je przez 5 lat dla opakowań jednorazowych i 10 lat dla opakowań wielokrotnego użytku. Opakowanie musi być identyfikowalne (numer typu, partii lub serii) i opatrzone nazwą oraz adresem pocztowym wytwórcy – na opakowaniu, w kodzie QR lub innym nośniku danych albo w dokumencie towarzyszącym (art. 15 ust. 1–8 rozporządzenia (UE) 2025/40).

Te same obowiązki obciążają importera lub dystrybutora, który wprowadza opakowania do obrotu pod własną nazwą lub znakiem towarowym albo modyfikuje opakowanie już wprowadzone do obrotu w sposób mogący wpłynąć na jego zgodność (art. 21). Dla sklepu z własną marką oznacza to prostą zasadę: jeśli dropshipping odbywa się pod Twoim brandem, Twoje logo i nazwa na opakowaniu mogą uczynić Cię wytwórcą w rozumieniu przepisów, choć sam niczego nie produkujesz.

Kiedy powstaje obowiązek w polskim prawie?

Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wiąże wprowadzenie do obrotu z konkretnymi zdarzeniami. Wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca, który wprowadza je do obrotu pod własnym oznaczeniem (znak towarowy albo własne imię i nazwisko lub nazwa), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy, albo który pakuje produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadza je do obrotu (art. 8 pkt 23 lit. a i b). Import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie produktów w opakowaniach na potrzeby działalności gospodarczej są wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24), więc obejmują także importera i nabywcę wewnątrzwspólnotowego. Dla towaru z państwa trzeciego kluczowy jest dzień przywozu na terytorium kraju. Ciężar dowodu co do daty (lub braku wprowadzenia do obrotu) spoczywa na przedsiębiorcy, dlatego dokumenty przywozowe i faktury warto przechowywać razem z korespondencją z dostawcą. Tabela 2 zbiera najważniejsze terminy i momenty.

Tabela 2. Najważniejsze momenty i terminy dla sprzedawcy towarów z państwa trzeciego (rozporządzenie (UE) 2025/40, ustawa z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi, ustawa z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach, ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach).

A jeśli w towarze są baterie?

Wprowadzającym baterie lub akumulatory jest przedsiębiorca, który w ramach działalności gospodarczej: po raz pierwszy wprowadza je do obrotu na terytorium kraju, dokonuje ich importu lub wewnątrzwspólnotowego nabycia na potrzeby własnej działalności albo zlecił ich wytworzenie pod własnym oznaczeniem (art. 6 pkt 22 ustawy z dnia 24 kwietnia 2009 r. o bateriach i akumulatorach). Wystarczy jedna z tych przesłanek. Status wprowadzającego zależy więc od drogi baterii do oferty: sprzedawca, który nie importuje baterii, nie nabywa ich wewnątrzwspólnotowo, nie wprowadza ich po raz pierwszy do obrotu w kraju i nie zlecił ich wytworzenia pod własnym oznaczeniem, żadnej z trzech przesłanek nie spełnia.

Wprowadzający baterie musi (art. 29–33 ustawy o bateriach i akumulatorach):

• wprowadzać do obrotu prawidłowo oznakowane baterie (art. 29),
• umieszczać numer rejestrowy na dokumentach handlowych (art. 30),
• na zgłoszenie użytkownika końcowego odebrać od niego zużyte baterie i akumulatory samochodowe lub przemysłowe, które wprowadził do obrotu, w terminie 30 dni od zgłoszenia i w ilości nie większej niż mu przekazana; baterie kwasowo-ołowiowe mają odrębny tryb z art. 31 ust. 2 (art. 31 ust. 1),
• zawierać pisemne porozumienia o zbiórce baterii przenośnych (art. 32),
• osiągać poziomy zbiórki, które określa rozporządzenie wykonawcze (art. 33).

Sprawozdanie i odpady – co z nimi w dropshippingu?

Jeśli podlegasz obowiązkowi sprawozdawczemu z art. 73, 74a lub 75 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, roczne sprawozdanie składasz do 15 marca za poprzedni rok kalendarzowy, wyłącznie elektronicznie przez indywidualne konto w BDO (art. 76 ust. 1 i 2). Gdy 15 marca przypada na dzień ustawowo wolny od pracy lub sobotę, termin przesuwa się na najbliższy następny dzień roboczy. Pierwsze sprawozdanie obejmuje okres od faktycznego rozpoczęcia działalności do 31 grudnia tego roku i także jest składane do 15 marca. Przy trwałym zaprzestaniu działalności obowiązuje krótszy termin 7 dni (art. 76 ust. 3).

Przykład: sklep z własną marką i dostawcą z Azji

Sklep sprzedaje pod własną nazwą lampki biurkowe z wbudowaną baterią. Zamawia je u dostawcy spoza UE, który pakuje je w kartony z logo sklepu i wysyła prosto do klienta. Sklep zleca wytworzenie opakowania pod własną nazwą i znakiem towarowym, więc spełnia definicję wytwórcy z art. 3 pkt 13 lit. a PPWR. Jednocześnie zlecił wytworzenie baterii pod własnym oznaczeniem, co jest trzecią przesłanką z art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach. Dostawca z Azji nie może być importerem, bo nie ma siedziby w Unii. Gdyby ten sam sklep sprzedawał towar z katalogu dostawcy bez własnej marki, ten kierunek by odpadł: pozostałaby ocena, czy sklep jest importerem lub dystrybutorem, który po raz pierwszy udostępnia produkt w opakowaniu w Polsce, a tu przesądza droga towaru i to, kto go formalnie przywozi.

Co zrobić teraz?

1. Spisz produkty z dropshippingu, które mają opakowanie lub baterie, i ustal, czy sprzedajesz je pod własną nazwą lub znakiem.

2. Dla każdego z nich ustal, kto formalnie przywozi towar na terytorium kraju i kiedy – zachowaj dokumenty przywozowe, bo ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy.

3. Porównaj swoją rolę z tabelą 1 oraz z trzema przesłankami z art. 6 pkt 22 ustawy o bateriach i akumulatorach.

4. Jeśli rola producenta lub wprowadzającego Cię dotyczy, przygotuj wpis do BDO i kalendarz sprawozdań – opis sprawozdania znajdziesz na stronie sprawozdanie produktowe – opakowania, a zasady rejestru w artykule czym jest BDO.

5. Zasady rozszerzonej odpowiedzialności producenta wyjaśniamy w artykule rozszerzona odpowiedzialność producenta w praktyce.

Jeśli nie masz pewności co do swojej roli, sprawdzisz to w kilku pytaniach w formularzu sprawdzającym obowiązek BDO.

Najczęstsze pytania

Czym różni się producent od wytwórcy w PPWR?

Wytwórca to podmiot wytwarzający opakowanie lub produkt w opakowaniu albo zlecający je pod własną nazwą lub znakiem (art. 3 pkt 13 lit. a rozporządzenia (UE) 2025/40). Producent (art. 3 pkt 15) to kategoria szersza: obejmuje każdego wytwórcę, importera lub dystrybutora, który po raz pierwszy udostępnia opakowania w państwie członkowskim, także zdalnie z państwa trzeciego. Nie należy utożsamiać ich ani z polskim pojęciem „wprowadzającego produkty w opakowaniach”. PPWR nie przewiduje progu ilościowego zwalniającego z jego zakresu; próg 10 ton dotyczy wyłącznie sprawozdawczości do rejestru (art. 44 ust. 8).

Czy mały sklep może przerzucić obowiązki na dostawcę?

Tylko w wąskich przypadkach. Gdy podmiot zlecający wytworzenie pod własną marką jest mikroprzedsiębiorstwem, a dostawca opakowania znajduje się w tym samym państwie członkowskim, wytwórcą jest dostawca (art. 3 pkt 13 lit. b). Podobnie mikroprzedsiębiorca działający jako importer lub dystrybutor pod własną marką: wytwórcą jest jego dostawca, ale tylko gdy ten ma siedzibę w Unii (art. 21). Przy dostawcy spoza UE żaden z tych wyjątków nie działa. Osobno art. 15 ust. 9 zwalnia z obowiązku doprowadzenia do zgodności, wycofania lub odzyskania opakowania wielokrotnego użytku wprowadzone do obrotu przed 11 lutego 2025 r.

Autor

Piotr Chudeusz

ekspert ds. BDO, KOBiZE i ISO. Prowadzi sprawy BDO firm od 2010 roku.