Czym opłata SUP różni się od opłaty recyklingowej za torby?

Opłata SUP i opłata recyklingowa za torby to dwa odrębne obowiązki, które płacą różne podmioty. Sprzedawca pobiera od kupującego opłatę recyklingową za torbę (art. 40a ust. 1-2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi), a lekkie torby na zakupy obejmuje też roczna opłata producenta lub importera z art. 3k ustawy SUP.

Stan prawny na: 2026-11-03

Oba obowiązki dotyczą tego samego przedmiotu, czyli plastikowej torby na zakupy, ale wynikają z dwóch różnych ustaw i obciążają różne podmioty. Opłatę recyklingową reguluje ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619), a opłatę SUP ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433). Nie są duplikatem ani konfliktem i mogą występować jednocześnie.

Dwie opłaty w jednym zestawieniu

Rozgraniczenie jest rozstrzygnięte w wytycznych ministerstwa klimatu: lekkie torby na zakupy z tworzywa sztucznego nie podlegają konsumenckiej opłacie SUP z punktu sprzedaży (art. 3b i 3c, załącznik nr 6). Podlegają odrębnej opłacie rocznej producenta lub importera (art. 3k, załącznik nr 9, sekcja I). Opłata z punktu sprzedaży dotyczy w załączniku nr 6 wyłącznie kubków i pojemników na żywność.

Trzy mechanizmy w ustawie SUP

Ustawa SUP ma trzy odrębne mechanizmy produktowe, a nie dwa. Pierwszy to zakaz wprowadzania do obrotu wybranych produktów (art. 3i w zw. z załącznikiem nr 7): sztućców, talerzy, słomek, mieszadełek, patyczków, wyrobów z polistyrenu ekspandowanego (EPS) i wyrobów z tworzyw oksydegradowalnych. Drugi to opłata pobierana w punkcie sprzedaży od konsumenta (art. 3b i 3c w zw. z załącznikiem nr 6). Trzeci to opłata roczna producenta lub importera, której konsument nie ponosi (art. 3k w zw. z załącznikiem nr 9). Lekkie torby na zakupy znajdują się w trzecim mechanizmie, razem z pojemnikami na żywność, opakowaniami i owijkami, pojemnikami na napoje, kubkami i filtrami tytoniowymi.

Co oznacza opłata recyklingowa dla sprzedawcy?

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, która oferuje torby na zakupy z tworzywa sztucznego do pakowania sprzedawanych produktów, musi pobrać opłatę recyklingową od kupującego torbę (art. 40a ust. 1-2). Pokrywanie tej opłaty ze strony sprzedawcy, czyli „darmowa torba”, jest zabronione. Ustawowy pułap opłaty wynosi 1 zł za sztukę (art. 40b), ale to strop, a nie rzeczywista stawka. Opłatę wpłaca się kwartalnie, do 15. dnia miesiąca po zakończeniu kwartału, na rachunek właściwego marszałka województwa (art. 40c). Przed ustaleniem własnej stawki warto sprawdzić w urzędzie marszałkowskim właściwym dla siedziby firmy, jaka stawka dotyczy Twojej działalności.

Które torby podlegają opłacie recyklingowej?

Torby na zakupy z tworzywa sztucznego dzielą się na trzy kategorie grubości (art. 8 pkt 15a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Tylko najcieńsza kategoria jest zwolniona z opłaty.

Przed nowelizacją z 2023 r. (Dz.U. 2023 poz. 877) torby „pozostałe” były zwolnione, ale jest to stan historyczny i nie obowiązuje już dziś. Szczegóły dla najcieńszych toreb opisuje osobna strona o tym, czy reklamówki poniżej 15 mikronów są wolne od opłaty recyklingowej.

Wpis do BDO i sprawozdania

Przedsiębiorca prowadzący jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, w której oferuje torby objęte opłatą recyklingową, podlega z tego tytułu obowiązkowi wpisu do rejestru BDO (art. 49 ust. 1 pkt 3 i art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. g ustawy o odpadach, tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1328, w zw. z art. 8 pkt 15a, art. 10 ust. 1 pkt 6 i art. 40a ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Dotyczy to toreb „lekkich” i „pozostałych”; samo oferowanie wyłącznie toreb bardzo lekkich nie aktywuje tego obowiązku. Inne obowiązki rejestracyjne, na przykład z tytułu wytwarzania odpadów czy wprowadzania produktów w opakowaniach, ocenia się osobno. Więcej o tym obowiązku znajdziesz na stronach o opłacie recyklingowej w BDO i w przewodniku po opłacie za reklamówki. Rozliczenie SUP opisujemy na stronie o sprawozdaniu SUP.

Jak ustalić, który obowiązek dotyczy Twojej firmy?

1. Sprawdź, czy sprzedajesz torby klientom. Gdy pakujesz sprzedawane produkty w plastikowe torby na zakupy, obowiązuje opłata recyklingowa z art. 40a, o ile torba nie jest bardzo lekka (poniżej 15 mikrometrów).

2. Sprawdź, czy produkujesz lub sprowadzasz torby. Jeśli wytwarzasz lub importujesz lekkie torby na zakupy, rozważ opłatę roczną z art. 3k ustawy SUP. Sprzedawca, który torby jedynie kupuje i oferuje klientom, mieści się w pierwszym kroku, a nie w opłacie producenta.

3. Nie łącz obu obowiązków w jedno. Opłata SUP z punktu sprzedaży (załącznik nr 6) nie dotyczy toreb, więc nie ma sensu doliczać jej do ceny torby.

4. Zapisz wynik dla BDO. Wpis i sprawozdawczość wynikają z oddzielnych przepisów, które opisuje strona o wydawaniu reklamówek klientom a BDO.

Przykład: sklep internetowy pakuje przesyłki w foliowe torby kupione od hurtownika. Sklep jest sprzedawcą torby, więc odnosi się do niego opłata recyklingowa z art. 40a, a nie opłata producenta z art. 3k. Hurtownik, który te torby sam wyprodukował lub sprowadził, ocenia swoją sytuację według art. 3k i załącznika nr 9. Producent z kolei nie pobiera od nikogo opłaty konsumenckiej SUP za te torby.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619): art. 8 pkt 15a, art. 40a-40c.
• Ustawa o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej (tekst jednolity: Dz.U. 2024 poz. 433): art. 3b, 3c, 3i, 3k, załączniki nr 6, 7 i 9.
• Ustawa o odpadach (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 1328): art. 49 ust. 1 pkt 3, art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. g.

Jak możemy pomóc

Jeśli nie masz pewności, czy Twoja firma podlega opłacie recyklingowej, opłacie SUP albo obu obowiązkom naraz, skontaktuj się z nami. Sprawdzimy obowiązki BDO związane z torbami.

Najczęściej zadawane pytania

Kto musi pobierać opłatę recyklingową za torby?

Obowiązek dotyczy przedsiębiorcy prowadzącego jednostkę handlu detalicznego lub hurtowego, która oferuje torby na zakupy z tworzywa sztucznego do pakowania sprzedawanych produktów (art. 40a ust. 1-2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Opłatę pobiera się od kupującego torbę. Wyjątkiem jest torba bardzo lekka, czyli cieńsza niż 15 mikrometrów (art. 40a ust. 2).

Co to jest opłata SUP i czy klient płaci ją w sklepie?

Opłata SUP wynika z ustawy o obowiązkach przedsiębiorców w zakresie gospodarowania niektórymi odpadami oraz o opłacie produktowej. Konsument płaci ją w punkcie sprzedaży tylko za produkty z załącznika nr 6, czyli wyłącznie kubki i pojemniki na żywność (art. 3b i 3c). Torby na zakupy należą do załącznika nr 9, w którym opłatę roczną ponosi producent lub importer, a nie konsument (art. 3k).

Czy torby o różnej grubości są traktowane tak samo?

Nie. Torby bardzo lekkie (poniżej 15 mikrometrów) są zwolnione z opłaty recyklingowej, a torby lekkie (poniżej 50 mikrometrów) i pozostałe (50 mikrometrów i więcej) są nią objęte (art. 8 pkt 15a oraz art. 40a). Dla ustawy SUP lekkie torby na zakupy leżą w załączniku nr 9, więc dotyczy ich opłata producenta, a nie opłata z punktu sprzedaży z załącznika nr 6.