To, że nie dotykasz towaru, nie rozstrzyga, czy opakowania są Twoje – liczy się to, kto wprowadza je do obrotu. Opakowaniem jest wyrób służący do ochrony lub przewozu produktów (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi), a moment wprowadzenia do obrotu określa art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24. Jeśli sprzedajesz pod marką dostawcy towar, który zapakował i wprowadził do obrotu krajowy dostawca, a sam niczego nie pakujesz, nie importujesz i nie dokonujesz WNT, z tego tytułu nie jesteś wprowadzającym – obowiązek pozostaje po stronie dostawcy (art. 8 pkt 23 i 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Inaczej jest, gdy towar idzie pod Twoją marką, sam go pakujesz albo sam go sprowadzasz z zagranicy.
Co przepisy mówią wprost o opakowaniach?
Ustawa definiuje opakowanie jako wyrób, w tym wyrób bezzwrotny, wykonany z jakiegokolwiek materiału, przeznaczony do przechowywania, ochrony, przewozu, dostarczania lub prezentacji produktów, od surowców do towarów przetworzonych (art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Karton, w którym dostawca wysyła zamówienie Twojemu klientowi, mieści się w tej definicji. Samo to jednak nie mówi jeszcze, czyje są obowiązki z nim związane.
Odpowiedź zależy od tego, kto wprowadza opakowanie lub produkt w opakowaniu do obrotu. Wprowadzenie do obrotu następuje w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa), w dniu przywozu na terytorium kraju (import) albo w dniu wystawienia faktury WNT, zależnie od tego, który z tych terminów jest najwcześniejszy (art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Ciężar dowodu co do daty, a także co do braku wprowadzenia, spoczywa na przedsiębiorcy. Fizyczne dotykanie towaru nie jest w tych przepisach kryterium.
Kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach?
Wprowadzającym produkty w opakowaniach jest przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie wprowadzania ich do obrotu, a lista w art. 8 pkt 23 jest otwarta („w szczególności”). Obejmuje ona m.in. wprowadzającego do obrotu produkty w opakowaniach pod własnym oznaczeniem (znakiem towarowym albo własną nazwą), także gdy wytworzenie zlecił innemu przedsiębiorcy (lit. a), oraz pakującego produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzającego je do obrotu (lit. b). Do wprowadzenia do obrotu zalicza się też import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby działalności (art. 8 pkt 24). Wpis do rejestru BDO z tego tytułu wynika z art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f ustawy o odpadach.
Ustawa rozróżnia przy tym dwie role: wprowadzającego opakowania, czyli puste opakowania, oraz wprowadzającego produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 22 i 23 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Każda ma osobny tytuł do wpisu do rejestru, a jeden przedsiębiorca może pełnić obie jednocześnie.
Jak to wygląda przy dropshippingu?
Tabela zestawia typowe układy z tym, co z nich wynika z tekstu przepisów.
| Układ w dropshippingu | Co wynika z przepisów | Podstawa |
|---|---|---|
| Sprzedajesz towar pod własną marką, a wytworzenie i wysyłkę zlecasz dostawcy | Przepis wymienia wprowadzającego pod własnym oznaczeniem, także gdy wytworzenie zlecił innemu | art. 8 pkt 23 lit. a |
| To Ty sprowadzasz towar w opakowaniach z zagranicy albo dokonujesz WNT na potrzeby działalności | Import i WNT są wprowadzeniem do obrotu | art. 8 pkt 24, art. 9 ust. 1-3 |
| Sam pakujesz towar wytworzony przez kogoś innego | Przepis wymienia pakującego i wprowadzającego do obrotu | art. 8 pkt 23 lit. b |
| Towar pod marką dostawcy, zapakowany i wprowadzony do obrotu przez krajowego dostawcę, który go też wysyła; import i WNT nie leżą po Twojej stronie | Z tego tytułu nie jesteś wprowadzającym, obowiązek pozostaje po stronie dostawcy | art. 8 pkt 23 i 24 |
Czwarty układ to typowy dropshipping z krajową hurtownią: sprzedawca, który wyłącznie odsprzedaje produkty już zapakowane i wprowadzone do obrotu przez krajowego dostawcę, sam z tego tytułu nie jest wprowadzającym. Nie ma też w przepisach wprost wskazanego odpowiednika dla sprzedaży internetowej w części dotyczącej jednostek handlu detalicznego (lit. c): ta część mówi o fizycznej powierzchni sprzedaży lokalu, a nie o sklepie internetowym, i nie należy jej na dropshipping przenosić z domysłu.
Co przepisy rozstrzygają, a czego nie?
Przepisy rozstrzygają, czym jest opakowanie, kiedy następuje wprowadzenie do obrotu i że ciężar dowodu spoczywa na przedsiębiorcy. Sam kanał sprzedaży, w tym sklep internetowy, nie jest kryterium: liczy się, kto wprowadza towar pod własną marką, kto pakuje cudzy produkt oraz kto dokonuje importu lub WNT (art. 8 pkt 23 i 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Sprzedawca, który niczego z tego nie robi i odsprzedaje towar zapakowany i wprowadzony do obrotu przez krajowego dostawcę, sam z tego tytułu nie jest wprowadzającym. Lista w art. 8 pkt 23 jest jednak otwarta, więc przy nietypowym układzie, na przykład gdy towar trafia do klienta wprost od dostawcy zagranicznego, warto potwierdzić swoją rolę u marszałka województwa.
Co zrobić teraz?
Przykład: sklep internetowy sprzedaje akcesoria kuchenne, które wysyła krajowa hurtownia. Jeśli towar idzie pod marką sklepu, wchodzi w grę lit. a i sklep powinien sprawdzić obowiązek wpisu do BDO. Jeśli idzie pod marką hurtowni, która go zapakowała i wprowadziła do obrotu, a sklep niczego nie pakuje ani nie sprowadza, obowiązek pozostaje po stronie hurtowni – warto mieć od niej pisemne potwierdzenie.
1. Ustal, czyją marką jest oznaczony towar, kto go pakuje i kto dokonuje importu lub WNT.
2. Zapytaj dostawcę na piśmie, kto wprowadza produkty w opakowaniach do obrotu i czy ma wpis w rejestrze BDO. Zachowaj odpowiedź, bo ciężar dowodu jest po stronie przedsiębiorcy.
3. Jeśli któraś z przesłanek z tabeli zachodzi po Twojej stronie, sprawdź obowiązek wpisu: sprawdź obowiązek BDO.
4. Przy wątpliwości potwierdź przypadek u marszałka województwa lub doradcy BDO.
Szersze omówienie znajdziesz w tekstach: PPWR a dropshipping, BDO import towarów w opakowaniach, opłata produktowa za opakowania, sprawozdanie opakowaniowe BDO oraz czym jest BDO.
Stan prawny na: 2026-10-15
Podstawa prawna i źródła
- Ustawa o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (tekst jednolity: Dz.U. 2026 poz. 619): art. 3 ust. 1 i 2, art. 8 pkt 22-24, art. 9 ust. 1-3.
- Ustawa o odpadach: art. 50 ust. 1 pkt 6 lit. e-f (wpis do rejestru BDO).
Najczęściej zadawane pytania
Kiedy opakowanie uznaje się za wprowadzone do obrotu?
Wprowadzenie następuje w dniu wydania z magazynu lub przekazania osobie trzeciej (produkcja krajowa), w dniu przywozu (import) albo w dniu wystawienia faktury WNT, wg tego, który termin jest najwcześniejszy (art. 9 ust. 1-3 w zw. z art. 8 pkt 24 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Ciężar dowodu daty spoczywa na przedsiębiorcy.
Czy za opakowanie uważa się też jego części i elementy pomocnicze?
Tak, za opakowanie uważa się także część składową opakowania oraz złączony z opakowaniem element pomocniczy, jeśli spełniają funkcje opakowania (art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
Masz pytania o rejestrację BDO lub aktualizację wpisu? Skontaktuj się z naszym ekspertem — bezpłatnie.
Sprawdź obowiązki BDO →
