Odpady opakowaniowe z dostaw a wpis do BDO – kiedy jest potrzebny?

Nie musi, jeśli nie jest wprowadzającym produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23–24 i art. 10 ust. 1 pkt 5 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi) i zarazem nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o odpadach). W przeciwnym razie wpis do BDO jest obowiązkowy – warto sprawdzić oba warunki.

Stan prawny na: 2026-10-02

Odpowiedź w skrócie

• Dostawy od krajowych dostawców: firma, która nie prowadzi sklepów o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² (jedna jednostka) albo powyżej 5000 m² łącznie i wyłącznie kupuje towar zapakowany i wprowadzony do obrotu przez krajowego dostawcę, nie staje się z tego powodu wprowadzającym produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).
• Dostawy z zagranicy: import oraz nabycie towarów w opakowaniach z innego kraju Unii Europejskiej na potrzeby własnej działalności jest wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24 tej ustawy). Firma jest wtedy wprowadzającym produkty w opakowaniach i wpis jest obowiązkowy (art. 10 ust. 1 pkt 5 tej ustawy).
• Wytwarzanie odpadów: niezależnie od pochodzenia dostaw wpis jest potrzebny, gdy firma ma obowiązek prowadzenia ewidencji odpadów (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o odpadach). O tym decyduje rodzaj i roczna ilość odpadów, a nie branża.

Kiedy odbiór towaru w opakowaniach jest wprowadzaniem produktów w opakowaniach?

Przepisy o BDO pytają o rolę firmy, a nie o to, czy ma ona styczność z opakowaniami. Ustawa z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi wiąże obowiązkowy wpis z sześcioma rodzajami działalności wymienionymi w art. 10 ust. 1. Samego wytwarzania odpadów opakowaniowych wśród nich nie ma, ale jest wprowadzanie produktów w opakowaniach – i to ta pozycja rozstrzyga sytuację firmy, która tylko odbiera dostawy.

Tabela 1. Działalności opakowaniowe, z którymi ustawa wiąże wpis do rejestru BDO – podstawa: art. 10 ust. 1 pkt 1–6 i ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi.

O tym, kto jest wprowadzającym produkty w opakowaniach, decyduje definicja z art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi (Dz.U. 2026 poz. 619), czytana razem z definicją wprowadzenia do obrotu z art. 8 pkt 24. Wprowadzającym jest przedsiębiorca, który wprowadza do obrotu produkty w opakowaniach, w szczególności:

• pod własnym oznaczeniem, także gdy wytworzenie zlecił innej firmie (art. 8 pkt 23 lit. a);
• pakując produkty wytworzone przez innego przedsiębiorcę i wprowadzając je do obrotu (art. 8 pkt 23 lit. b);
• prowadząc jednostkę handlu detalicznego o powierzchni sprzedaży powyżej 500 m² albo kilka jednostek o łącznej powierzchni sprzedaży powyżej 5000 m² i sprzedając produkty pakowane w tych jednostkach (art. 8 pkt 23 lit. c). Powierzchnia sprzedaży to fizyczna powierzchnia sprzedażowa lokalu, a nie powierzchnia magazynu (art. 8 pkt 10a tej ustawy).

Wprowadzeniem do obrotu jest również import oraz wewnątrzwspólnotowe nabycie opakowań lub produktów w opakowaniach na potrzeby wykonywanej działalności gospodarczej (art. 8 pkt 24).

Dla firmy odbierającej dostawy oznacza to trzy różne wyniki:

• Towar od krajowego dostawcy, firma bez dużych sklepów. Biuro, warsztat, lokal gastronomiczny czy sklep o powierzchni sprzedaży do 500 m² (a przy kilku sklepach – do 5000 m² łącznie), który wyłącznie kupuje albo odsprzedaje towary zapakowane i wprowadzone już do obrotu przez krajowego dostawcę, sam nie jest z tego powodu wprowadzającym (art. 8 pkt 23 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi) – obowiązek pozostaje po stronie dostawcy.
• Towar od krajowego dostawcy, sklep powyżej progu powierzchni. Art. 8 pkt 23 lit. c tej ustawy obejmuje produkty pakowane w dużych jednostkach handlowych. Czy dotyczy także dużego sklepu, który wyłącznie odsprzedaje towar zapakowany przez krajowego dostawcę, nie przesądza ani wiążąca wykładnia, ani orzecznictwo. Właściciel takiego sklepu może wyjaśnić swoją sytuację, występując o interpretację indywidualną (art. 34 Prawa przedsiębiorców).
• Towar sprowadzony z zagranicy. Jeżeli firma sama importuje towary w opakowaniach albo nabywa je z innego kraju Unii Europejskiej na potrzeby swojej działalności, jest wprowadzającym (art. 8 pkt 23–24 tej ustawy), a wpis do rejestru BDO jest obowiązkowy (art. 10 ust. 1 pkt 5). Nie ma znaczenia, że towaru nie odsprzedaje, tylko zużywa go u siebie, ani jak duży jest jej lokal.

Z wpisem wiąże się roczne sprawozdanie o produktach, opakowaniach i o gospodarowaniu odpadami z nich powstającymi (art. 73 ust. 1 ustawy o odpadach). Wprowadzający produkty w opakowaniach składa je sam, chyba że jego obowiązki dotyczące opakowań wykonuje organizacja odzysku opakowań – wtedy to ona sporządza i składa sprawozdanie (art. 74 ust. 1 ustawy o odpadach). Więcej o tym dokumencie piszemy w tekście sprawozdanie o produktach, opakowaniach i gospodarowaniu odpadami w BDO.

Kiedy odpady z dostaw oznaczają wpis jako wytwórca odpadów?

Druga, niezależna podstawa wpisu wynika z ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach. Wniosek o wpis składają m.in. wytwórcy odpadów obowiązani do prowadzenia ewidencji odpadów (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e tej ustawy). Sam rodzaj działalności – sklep, biuro, warsztat, lokal gastronomiczny – niczego tu nie przesądza. Liczy się wyłącznie to, czy firma musi ewidencjonować odpady, które wytwarza.

Od 1 stycznia 2025 r. rodzaje i ilości odpadów zwolnione z ewidencji określa rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644), wydane na podstawie art. 66 ust. 4 pkt 4 i ust. 5 ustawy o odpadach. Załącznik podaje limit roczny osobno dla każdego kodu odpadu. Jeżeli wszystkie odpady firmy mieszczą się w rodzajach i ilościach z tego załącznika, obowiązek wpisu z tytułu wytwarzania odpadów nie powstaje.

Załącznik nie obejmuje żadnych odpadów niebezpiecznych. Dotyczy to także opakowań po substancjach niebezpiecznych, na przykład pojemników po chemii warsztatowej: podlegają one ewidencji niezależnie od ilości, chyba że firma jest zwolniona na innej podstawie ustawowej (art. 66 ust. 4 ustawy o odpadach zwalnia z ewidencji m.in. wytwórców odpadów komunalnych).

Tabela 2. Odpady z dostaw a ewidencja i wpis – podstawa: art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e, art. 66 ust. 4 i 5 oraz art. 71 ustawy o odpadach, rozporządzenie z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644).

Ewidencja uproszczona nie jest zwolnieniem. Art. 71 ustawy o odpadach pozwala prowadzić ewidencję wyłącznie na kartach przekazania odpadów, ale firma pozostaje podmiotem obowiązanym do ewidencji i dlatego składa roczne sprawozdanie o wytwarzanych odpadach i o gospodarowaniu odpadami (art. 75 ust. 1 ustawy o odpadach). To inne sprawozdanie niż opisane wyżej sprawozdanie wprowadzających z art. 73 ust. 1.

Komu wolno oddać kartony, folię i palety?

Brak obowiązku wpisu nie oznacza dowolności. Wytwórca odpadów ma obowiązek gospodarować odpadami, które u niego powstały (art. 27 ust. 1 ustawy o odpadach). Zlecić to może wyłącznie podmiotowi, który ma jedno z uprawnień wymienionych w art. 27 ust. 2 ustawy o odpadach:

• zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów;
• koncesję na podziemne składowanie odpadów, pozwolenie zintegrowane, decyzję zatwierdzającą program gospodarowania odpadami wydobywczymi, zezwolenie na prowadzenie obiektu unieszkodliwiania odpadów wydobywczych albo wpis do rejestru działalności regulowanej w zakresie odbierania odpadów komunalnych;
• wpis do rejestru BDO w zakresie art. 50 ust. 1 pkt 5 ustawy o odpadach.

Wyjątkiem jest odbiorca, którego działalność nie wymaga decyzji ani wpisu do rejestru. Jeśli opakowania odbiera od Ciebie przewoźnik, warto wiedzieć, jakie wymagania dotyczą jego strony – opisujemy je w artykule czy firma transportująca odpady musi mieć BDO.

Przykład: biuro, sklep i warsztat z podobnymi dostawami

Biuro rachunkowe kupuje papier i sprzęt wyłącznie od krajowych dostawców, którzy wprowadzili te towary do obrotu. Nie prowadzi sklepu, niczego nie importuje ani nie nabywa z innego kraju Unii Europejskiej, nie pakuje produktów i nie wprowadza niczego pod własnym oznaczeniem – nie prowadzi więc żadnej działalności z tabeli 1. Zostają mu kartony i folia, czyli odpady inne niż niebezpieczne. Jeżeli ich kody figurują w załączniku do rozporządzenia z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644), a roczna masa każdego z nich mieści się w limicie, biuro nie prowadzi ewidencji i nie składa wniosku o wpis.

Sklep z wyposażeniem wnętrz część towaru zamawia bezpośrednio u producenta z innego kraju Unii Europejskiej. Kartony po tych dostawach wyglądają tak samo jak po krajowych, ale takie nabycie jest wprowadzeniem do obrotu (art. 8 pkt 24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Sklep jest wprowadzającym produkty w opakowaniach i musi mieć wpis (art. 10 ust. 1 pkt 5 tej ustawy) – niezależnie od powierzchni lokalu i od tego, ile odpadów wytwarza.

Warsztat samochodowy kupuje części od krajowej hurtowni, ale oprócz kartonów zostają mu pojemniki po olejach i chemii. To opakowania po substancjach niebezpiecznych, których zwolnienie z rozporządzenia nie obejmuje (art. 66 ust. 4 pkt 4 ustawy o odpadach). Warsztat ma więc obowiązek ewidencji, a w konsekwencji – wpisu do rejestru BDO jako wytwórca odpadów (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o odpadach), nawet przy niewielkich ilościach.

Co zrobić krok po kroku?

1. Sprawdź, skąd pochodzą dostawy. Ustal, czy którykolwiek towar w opakowaniach firma sama importuje albo nabywa z innego kraju Unii Europejskiej. Jeśli tak, potraktuj firmę jako wprowadzającego produkty w opakowaniach (art. 8 pkt 23–24 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi).

2. Sprawdź pozostałe role z tabeli 1. Zwróć uwagę na własne zapakowane wyroby, pakowanie cudzych produktów, wysyłkę za granicę i torby na zakupy z tworzywa sztucznego. Jeśli prowadzisz sklep, zmierz jego powierzchnię sprzedaży i porównaj ją z progiem z art. 8 pkt 23 lit. c tej ustawy.

3. Spisz odpady. Ustal kody odpadów powstających w firmie i ich roczną masę. Oddziel opakowania po substancjach niebezpiecznych.

4. Porównaj z załącznikiem. Zestaw każdy kod z limitem z rozporządzenia z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644). Limity są różne dla poszczególnych kodów, dlatego sprawdzaj je w aktualnym tekście załącznika.

5. Jeśli wpis jest potrzebny, nie zwlekaj. Wniosek składa się przed rozpoczęciem działalności wymagającej wpisu, a gdy działalność już trwa bez wpisu – niezwłocznie (art. 50 ust. 2 ustawy o odpadach).

6. Sprawdź odbiorcę odpadów. Upewnij się, że firma odbierająca opakowania ma jedno z uprawnień z art. 27 ust. 2 ustawy o odpadach.

Gdy lista wskazuje obowiązek, wniosek o wpis możesz zlecić przez formularz rejestracji w BDO. Jak wygląda sama procedura, wyjaśniamy na stronie pomoc w rejestracji firmy w BDO. Jeżeli firma ma już wpis i chcesz sprawdzić, czy jego zakres i ewidencja odpowiadają temu, co faktycznie robi, pomocny będzie audyt BDO.

Najczęściej zadawane pytania

Czy oddawanie kartonów do recyklingu wymaga wpisu do BDO na wniosek?

Nie. Wpis na wniosek dotyczy przedsiębiorców, którzy sami prowadzą recykling odpadów opakowaniowych, eksportują je albo dokonują ich wewnątrzwspólnotowej dostawy i chcą wystawiać dokumenty DPR lub EDPR (art. 10 ust. 2 ustawy o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi). Firma, która tylko przekazuje swoje kartony odbiorcy odpadów, nie prowadzi żadnej z tych działalności.

Od jakiej ilości odpadów firma musi wpisać się do BDO?

Nie ma jednego progu dla wszystkich firm. Wpis jako wytwórca odpadów jest potrzebny wtedy, gdy powstaje obowiązek ewidencji (art. 50 ust. 1 pkt 5 lit. e ustawy o odpadach), a zwolnienie z ewidencji ma osobny limit roczny dla każdego kodu odpadu w załączniku do rozporządzenia z 5 listopada 2024 r. (Dz.U. 2024 poz. 1644). Większość kodów odpadów innych niż niebezpieczne nadal ma takie zwolnienie; rozporządzenie zawęziło je wyłącznie w zakresie odpadów niebezpiecznych.

Czy każda firma sama składa wniosek o wpis do BDO?

Nie każda. Marszałek województwa wpisuje z urzędu, bez osobnego wniosku, posiadaczy odpadów, którzy uzyskali m.in. pozwolenie zintegrowane, pozwolenie na wytwarzanie odpadów albo zezwolenie na zbieranie lub przetwarzanie odpadów (art. 51 ust. 1 ustawy o odpadach). To inny tryb uzyskania wpisu, a nie zwolnienie z niego. Firma, która ma tylko opakowania po dostawach i żadnej z tych decyzji, wniosek składa sama.

Podstawa prawna i źródła

• Ustawa z 14 grudnia 2012 r. o odpadach – tekst jednolity, Dz.U. 2023 poz. 1587: art. 27 ust. 1 i 2, art. 50 ust. 1 i 2, art. 51 ust. 1, art. 66 ust. 4 i 5, art. 71, art. 73 ust. 1, art. 74 ust. 1, art. 75 ust. 1.
• Ustawa z 13 czerwca 2013 r. o gospodarce opakowaniami i odpadami opakowaniowymi – tekst jednolity, Dz.U. 2026 poz. 619: art. 8 pkt 10a, 23 i 24, art. 10 ust. 1 i 2.
• Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska z 5 listopada 2024 r. w sprawie rodzajów i ilości odpadów, dla których nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji odpadów (Dz.U. 2024 poz. 1644).